کفتر های خودم

عکس کفترای قم

1	2	3	4	5	6	7
8	9	10	11	12	13	14
15	16	17	18	19	20	21
22	23	24	25	26	27	28

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27	28	29	30
31	32	33	34	35	36	37	38	39	40
41	42	43	44	45	46	47	48	49	50
51	52	53	54	55	56	57	58	59	60

منبع کبوتر خال قدیم قم
ادامه مطلب

تصاویر کبوتران

و این هم تصاویر زیبا از کبوتران

منبع عشق بازان محله من

عکس های دیدنی از کبوتران زیبا

عکس کبوتر

منبع:عکس فا

عکس کبوترهای زینتی

 

عکسهایی جالب از کبوتران

عکسهایی بسیار جالب از انواع كبوتر

نام علمی کبوتر خانگی Columba livia domestica است. نام علمی کبوتر چاهی که اکثر کبوتران خانگی از نسل آن‌هایند Columba Livia است. به این پرنده در زبان عربی، حمام و در ترکی، گورچین گویند. واژه کبوتر یک واژه اصیل فارسی است که از دو واژه «کبود» (آبی) و «تر» تشکیل شده‌است. در زبان سانسکریت به آن Kap^ota و در زبان پهلوی به آن Kapotar می‌گفته‌اند. در فارسی محاوره‌ای متداول، به کبوتر، کَفتر می‌گویند که مُبدَّل کبوتر است و نام‌های محلی آن در کردستان و کرمانشاه کوتر، کموتر و در بعضی نقاط جنوب کپتر و کبتر است. در لغتنامه دهخدا، نام‌های زیر به این پرنده نسبت داده شده‌است: کفتر، کبتر، حمام، حمامه، نامه‌بر، کوتر، عفد، فاخته، سعدانه، صلصله و بالاخره ورقاء. نژادهای کبوتر بسیار متنوع بوده ودر سراسر جهان پراکنده‌است.

تاریخ اهلی شدن کبوتر

تاریخ دقیق پیدایش کبوتر و زمان اهلی شدن و استفاده از آن در جنگ و صلح به درستی معلوم نیست. ولی آن چه مسلم است این است که از سه هزار سال قبل از میلاد مسیح، کبوتر در مصر وجود داشته و فراعنه مصر، به عنوان پِیک از آن استفاده می‌کردند و حتی آن را پرنده‌ای مقدس می‌دانستند. یونانی‌ها هم چندین هزار سال قبل از میلاد از کبوتر به عنوان قاصد استفاده می‌کردند و نام برندگان ورزش‌های المپیک را به پای آن‌ها می‌بستند و به وطن شان می‌فرستادند. پس از مصر، ایران، چین، یونان و روم از قدیمی‌ترین مراکز پرورش و تربیت کبوتر در اعصار گذشته بوده‌اند. تاریخ نشان می‌دهد که کورش کبیر برای ارسال اخبار محرمانه به نقاط مختلف کشور پهناور خود، کبوترانی در اختیار داشته و ژولیوس سزار، امپراتور روم، اولین کسی بوده که برای فتح گال (فرانسه امروزی) از کبوتران نامه‌بر استفاده کرده‌است. دریانوردان فنیقی و قبرسی، در هنگام سفر کبوترها را با خود می‌بردند و پس از رسیدن به مقصد، آن‌ها را با نامه‌هایی به محل سکونت خود می‌فرستادند، تا خانواده‌هایشان را از وضعیت و تاریخ بازگشت خود مطلع سازند. در کشورهای یاد شده، پرورش متراکم کبوتر متداول بوده، بشر با ساختن برج‌هایی، که امروزه کبوترخانه نامیده می‌شود و حفره‌های زیادی دارد، کود این پرنده را جمع‌آوری می‌کرده‌است، این رسم هنوز در کشور ما متداول است

 

منبع:گالری ۱/پرشین گیگ

کبوتر طوقی و عکسهای ان

 

  همیشه  ما بر این باوریم که کبوتر طوقی ، حیوانیست نقشی و تزیینی که جایش ذر گنجه است ؛ و حداکثر غروب با تیپ چند دور می زند و می نشیند.اما این تنها یک حرف است ، حرفی از سر بی اطلاعی و بی توجهی ما به سو های گوناگونی که هر روز از شمارشان کم می شود.

         کبوترهای  طوقی در ایران در شهرهای گوناگون به صورت بومی و از قدیم نگهداری می شوند، که بیشتر این طوقی ها  کبوتران تزیینی می باشند مانند هفت رنگ های جنوب ، تمام طوقی های قزوین ، بیشتر طوقی های همدان و حومه ی آن ، طوقی های رشت و طوقی های زیبای کرمانشاه ؛ که همه پرواز تیپی دارند و حدودا ۵ دقیقه تا ۵/۱ساعت می پرند.

         و اما طوقی های پرشی ایران :

         طوقی های پرشی از سو های محدودی تشکیل شده اند که بیشتر در سه شهر همدان و حومه ، تهران و کاشان نگهداری می شوند ، که ویژگی های پرشی یکسان ولی فیزیک متفاوتی دارند که به شرح آن می پردازیم.

        ۱ـ طوقی همدان :زمانیکه پا به شهر همدان می گذاریم و آسمان را نگاه می کنیم یا به محله ی قدیمی سله ها می رویم تعداد زیاد طوقی ها بین کبوتر ها چشم ما را به خود جلب می کند.اکثر قریب به اتفاق این طوقی ها کبوتران تزیینی و از جهت پرش کاملا بی ارزش هستند. اما در گوشه کنار شهر و روی پشت بام  قدیمی های طوقی باز سویی از طوقی در همدان یافت می شود که پرشی عالی و استثنایی دارد ، که با از بین رفتن صاحبان پیرشان آنها هم در جمع فرهنگ کبوتربازی تزیینی شهر گم می شوند و از بین می روند .

         طوقی اصیل همدان چشمان سیاه و نوکی کاملا سفید دارد . طوقی اصیل در همه رنگی دیده میشود ولی سویی از طوق خرمایی از قدیمی ترین طوقی های به جامانده ی پرشی است . حرف های زیادی زده می شود که بیشتر مربوط به سی چهل سال پیش است ، زمانی که بیشتر طوقی های پرشی بسیار بیشتر از امروزه بوده اند .رکورد رسمی پرش کبوتر در ایران از آن یک نر سوسکی چلچله از کبوتر های مرحوم علی زکی می باشد با ۱۷ ساعت در تیر ماه تهران که ساعتی استثنایی و غیر قابل تصور است.  با این حال طوقی باز های قدیمی همدان و همچنین چند شاهد عینی که همه سن بالایی دارند طوقی هایی با ساعت پرش حتی بالاتر از این رکورد را به یاد می آورند. اگرچه سند قطعی برای این ادعا وجود ندارد ولی سوی اصیل به جا مانده از این طوقی ها امروزه هنوز می پرند و از کبوتر های تهران کم نمی آورند به طوری که طوقی های اصیل پرشی در تیر ماه همدان ۶ تا ۷ و گاهی تا ۱۲ ساعت می پرند و این بسیار عالی است . 

           ۲ـ طوقی تهران : تهران مادر کبوترهای پرشی ایران است ؛گرچه بیشتر کبوتربازان تهرانی طوقی پرشی تهران را نمی شناسند ولی این سو از قدیمی ترین سو های پرشی تهران بوده که تقریبا از بین رفته و تک و توک و نادر امروزه در بین کبوتر بازهای قدیمی موجود است . این سو در صورت اصل بودن ۸ ساعت و حتی بیشتر می پرد . طوقی تهران چشمان سیاه و نوک سفید داشته و طوقش فقط سرور هفت رنگ است و هرگز کاکل ندارد .

         ۳ـ طوقی کاشان: طوقی کاشان از نظر فیزیکی ترکیبی از طوقی تهران و همدان است . در رنگ های گوناگون و بیشتر کاکل دار هستند . در کاشان هم تعداد طوقی پرشی بسیار اندک است ولی هنوز هم هست . پرشی خوب و گاه عالی همانند طوقی تهران دارد.

 

 

 

 

 

 

 

---

نژادها وانواع مختلفی از کبوتران زیبا وزینتی

فونت زیبا ساز

منبع:اسکای

کبوتر بازی وگرو بندی

 

تاریخ کبوتر

تاريخ پيدايش کبوتر بر روی زمین كبوتر در اواخر دوران سنوزوئیک پا به عرصه وجود گذارد . طبق شواهد موجود در آن زمان فقط به یک شکل و یک رنگ یافت میشد(کبوتر چای). سپس در اثر مهاجرت به نقاط مختلف و تحت تاثير تغییرات و شرایط محیطی در نقاط مختلف زمین جهت سازگاری هر چه بیشتر با محیط اطراف خود ، جهشها و تغییراتی در ساختار ژنتیکی این پرنده پدید آمد مانند تغيير رنگهای مختلف کبوتر که در محیطهای مختلف بنا بر شرایط آن منطقه (گرما یا سرمای هوا یا ازدیاد شکارچی) پدید آمد. مثلا رنگ روشن(سفید)این حیوان در مناطقی که شکارچی کمتر وآب و هوای محیط مناسبتر و گرمتر بوده پدید آمده است و رنگ تیره این حیوان بدلیل زندگی پرنده در محیطهایی که از نظر آب و هوایی سرد و یا شکارچی در آن منطقه فراوان است شكل گرفته است. پرنده با رنگ تیره می تواند از دید صیادان مخفی مانده و خود را بهتر استتار نماید که تمام این تغییرات در مدت زمان مدیدی توسط ژنهای کنترل کننده صفات این حیوان پدیدآمده است. كبوتر چگونه نام گذاري شد؟ کبوتر پرنده ای است از خانواده Columbiforms که به دو صورت وحشی واهلی یافت می شود ورنگ ها ونژادهای مختلفی دارد که معروف ترین آن ها کبوتر خانگی وکبوتر صحرایی است . نام علمی کبوتر خانگی Clumba domestica است که در زبان انگلیسیDove وPigeon ودر زبان فرانسه Pigeon و Colombe نامیده می شود . نام علمی کبوتر صحرایی ، Columba Livia است که نام انگلیسی آن Wild Pigeon ونام فرانسه أن Biset یا Pigeon Sauvage می باشد . به این پرنده در زبان عربی ، حمام و در ترکی ، گورچین گویند . واژه کبوتر یک واژه اصیل فارسی است که از دو واژه کبود ( آبی ) وتر تشکیل شده است . در زبان سانسکریت به آن Kap^ota ودر زبان پهلوی به آن Kapotar می گفته اند . در فارسی محاوره ای متداول ، به کبوتر ، کفتر می گویند که مبدل کبوتر است ونام های محلی آن در کردستان و کرمانشاه کوتر ، کموتر و در بعضی نقاط جنوب کپتر و کبتر است . در فرهنگ لغتنامه دهخدا ، نام های زیر به این پرنده نسبت داده شده است : کفتر ، کبتر ، حمام ، حمامه ، نامه بر، کوتر ، عفد ، فاخته ، سعدانه ، صلصله وبالاخره ورقاء . بررسي كبوتر از نظر رده بندي علمي: کبوتر در رده بندی علمی جایگاه زیر را دارد : Charadi Formes راسته Order Columbida زیر راسته Sub - Order Columba جنس Genus Livia Domaestica گونه Species قابل ذکر است که جمع آوری اطلاعات در مورد گونه های کبوتر ، با توجه به فراوانی آن ها واختلاف صفات ، رنگ ها وشکل آنان ، کار چندان آسانی نیست چرا که آمیزش گونه های مختلف با هم ، بسیار رواج دارد واین آمیزش ها باعث پدید آمدن گونه های جدیدتر شده است برخی معتقدند که انواع کبوترها ، از هزارگونه نیز بیشتر است . بررسي تاریخ اهلی شدن کبوتر: تاریخ دقیق پیدایش کبوتر وزمان اهلی شدن واستفاده از آن در جنگ و صلح به درستی معلوم نیست ، ولی آن چه مسلم است این است که از سه هزار سال قبل از میلاد مسیح ، کبوتر در مصر وجود داشته و فراعنه مصر ، به عنوان پیک از آن استفاده می کردند وحتی آن را پرنده ای مقدس می دانستند . یونانی ها هم چندین هزار سال قبل از میلاد از کبوتر به عنوان قاصد استفاده می کردند ونام قهرمان هاي ورزش های المپیک را به پای آن ها می بستند وبه وطن شان می فرستادند . پس از مصر ، ایران ، چین ، یونان و روم از قدیمی ترین مراکز پرورش وتربیت کبوتر در اعصار گذشته بوده اند . تاریخ نشان می دهد که کورش کبیر ، برای ارسال اخبار محرمانه به نقاط مختلف کشور پهناور خود ، کبوترانی در اختیار داشته و جولیوس سزار ، امپراتور روم ، اولین کسی بوده که برای فتح گال ( فرانسه امروزی) از کبوتران نامه بر استفاده کرده است . دریانوردان فنیقی وقبرسی ، در هنگام سفر کبوترها را با خود می بردند و پس از رسیدن به مقصد ، آن ها را با نامه هایی به محل سکونت خود می فرستادند ، تا خانواده هایشان را از وضعیت وتاریخ بازگشت خود مطلع سازند . در کشورهای یاد شده ، پرورش متراکم کبوتر متداول بوده ، بشر با ساختن برج هایی ، که امروزه کبوترخانه نامیده می شود و حفره های زیادی دارد ، کود این پرنده را جمع آوری می کرده است ، این رسم هنوز در کشور ما متداول است . کبوتر پراني در ایران : کبوتر پراني یکی از بازی های سنتی ایرانیان به شمار می رود و این بازی منحصراً به مردان اختصاص داشت و امروزه نیز در اکثر شهرهای ایران هنوز هم رواج دارد . اصولاً کبوتر پراني در ایران به دو شکل مختلف انجام می شود : شکل اول رقابت بازیکنان بوسیله کبوتران در حین پرواز و شرط بندی بین صاحبان کبوتر است . در این روش کبوتر باز می کوشد کبوتران حریف را در حین پرواز به بام خود بکشاند و آن ها را تصاحب کند . شكل ديگر آن به اين صورت بوده كه در يك مسابقه كبوتر پراني در مسافت زياد، كبوتري كه زودتر از ديگر كبوترها به مقصد بازگردد پيروز ميدان مي شده. کبوتر های اصیل ایرانی اصلیت نژاد این کبوتران برگرفته از نژاد کبوتران چای است.کبوتران ایرانی در مناطقی زندگی می کرده اند که در آنجا تقریبا غذا به مقدار کافی یافت می شده است و در محیطهایی نسبتا پایدار از نظر آب وهوایی می زیسته اند. در شرایطی که شاید شکارچی کمتری در کمین آنان بوده و برای آشیانه سازی نیاز کمتری به استتار داشته اند و نيز برای یافتن غذا نیاز به پرواز مسافتهای طولانی نداشته اند.در نتیجه رنگ روشن (رنگهای متمایل به سفید) بیشتر در این کبوتران دیده می شود. (بالعکس کبوتران مسابقه) همچنین در اثر زیستن در این شرایط بدیهی است که از هوش کمتری نسبت به انواع مسابقه برخوردارند. زیرا ژنهای آنان در طول سالیان دراز متاثر از محیط اينگونه رشد كرده اند. این کبوتران معمولا بالارو هستند وپرواز در اوج آسمانها را دوست دارند. به راحتی طعمه پرندگان شکاری می شوند. و در رنگهای مختلفی دیده می شوند.این کبوتران در ایران به كبوتران تهرانی معروفند. جایگاه و محل نگهداری کبوتر جایگاه نگهداری کبوترها بسیار متفاوت می‌باشد و برحسب محل نگهداری آن‌ها در منازل، پشت بام‌ها و یا برج‌های مخصوص در مزارع متغییر است، ولی به هرحال این جایگاه به صورت یکی از اشکال زیر می‌باشد: ۱. در صورت نگهداری کبوتر در خانه، معمولاً جایگاه آن‌ها را از قفس‌های چوبی، فلزی، جعبه‌های حلبی، سنگ‌های ساختمانی و یا چیزی نظیر آن می‌سازند. این جایگاه‌ها معمولاً کوچک بوده و برای یک تا دو جفت پرنده ساخته می‌شود. ۲. کبوترهایی که بر روی پشت بام‌ها و یا در مزرعه نگهداری می‌شوند. در قفس‌های بزرگی که از چوب یا فلز و یا حلبی ساخته شده، جای داده می‌شوند. این قفس‌های بزرگ معمولاً دارای یک یا چند در کوچک یا بزرگ است که به کبوترها اجازه ورود و خروج می‌دهد و گاهی اوقات آشیانه‌های کوچکی به اندازه ۴۰×۵۰×۴۰ سانتی‌متر برای هر دو جفت کبوتر در داخل آن تعبیه می‌شود. اندازه قفس‌های بزرگ معمولاً ۳×۲×۲ متر است که گنجایش ۵۰ جفت کبوتر را دارد. دسته بندي كبوتران: کبوتران را ميتوان به سه گروه تقسیم كرد: کبوتران وحشی (چاهی ـ صحرایی) کبوتران خانگی کبوتران نامه بر کبوتران وحشی دسته‌ای از کبوتران هستند که به صورت گروهی در شهرها و حومه شهر دیده می‌شوند و بعد از بلوغ (حدود ۸ تا ۱۲ ماه پس از تولد بسته به نژاد) با انتخاب جفت، زادوولد حیرت انگیزی می‌کنند که در نوع خود جالب است. عموماً کبوتران وحشی، خاکستری و گاه سیاه خاکستری هستند که با آمیخته شدن با نسل کبوتران خانگی که وحشی شده‌اند، اینگونه کبوتران را با تلفیقی از رنگ‌های کبوتران وحشی و خانگی می‌توان شناخت. مانند همه گونه‌ها ۲ تخم می‌گذارند و بعد از ۱۴ تا ۱۹ روز (بسته به شرایط محیط) جوجه‌ها به دنیا می‌آیند و تا دو روز از نوعی شیر مخصوص (پرنده محتویات معده را که کاملاً آسیاب شده و با آب مخلوط کرده، به نوعی شیره تبدیل می‌کند) جوجه‌هایش را تغذیه می‌کند. نوع نر پرنده، معمولاً بزرگ تر به لحاظ جثه و حجم جمجمه از نوع ماده، قابل شناسایی است. نوع ماده با جثه‌ای کوچک‌تر و نوکی درازتر از نوع نر قابل شناسایی است. کبوتران خانگی از قدیم از پرندگان خانگی بوده و دارندگان این حیوان را کبوتر باز می‌گویند. کبوتران خانگی به علت تغذیه مناسب و شرایط استراحت گاه (از لحاظ جثه) از همنوعان وحشی خود بزرگ ترند. کبوتران خانگی را معمولاً آموزش می‌دهند تا خانه صاحبش را مرگز قطب نمای درونی خود قرار دهد و جلد شود. از این غریزه ذاتی برای آموزش آن‌ها استفاده می‌شود و مسابقاتی نیز برای محک زدن این قدرت بر گزار می‌شود که معمولاً کبوتران بازنده به صاحب کبوتران برنده می‌رسند. برای جلد کردن کبوتر، معمولاً پرهای کبوتر را (به غیر از شه پر) می‌برند (قیچی می‌کنند) و مدتی بسته به خصوصاً نژاد حیوان نگهداری می‌کنند تا قطب نمای درونی حیوان تغییر مرکز داده و خانه جدید را مرکز قطب نما کند. کبوتر بازان خاطرات فراوانی از کبوترانی دارند که بعد از سال‌ها به خانه قبلی خود بازگشته‌اند و هیچ‌گاه این قطب نما تغییر نکرده‌است. اساساً نژاد کبوتران اصیل را در ظاهر و جمجمه و میزان وفاداری (جلد بودن) به اولین خانه می‌دانند. کبوتر نامه بر و نوع هستند از لحاظ جثه که گونه اول جثه‌ای بسیار بزرگ تر از کبوتران چاهی و خانگی دارد که پاهای بزرگ و قرمز شفاف از ویژگی‌های خاص این نوع است که رفته رفته در خطر انقراض قرار گرفته‌است. گونه دوم کاملاً شبیه به کوتران وحشی است که فقط توانایی دوقطبی بودن را دارد. یعنی حیوان بر اثر آموزش توانایی دارد که دو نقطه جغرافیایی را مرکز قطب نمای خود قرار داده و از یاد نبرد. کبوترها لانه خود را بر درخت و یا روی زمین و یا در ساختمان‌ها می‌سازند. به ندرت اتفاق می‌افتد کبوترها درون تنه درختان، یا داخل سوراخ‌های زمین آشیانه بسازند. طرز لانه ساختن آن‌ها بسیار ساده‌است. کبوترهای ماده حداکثر ۲ و حداقل یک تخم می‌گذارند، رنگ تخم بیشتر کبوترها سفید است. کبوترخانه کبوترخانه‌ها یا کفترخانه‌ها ساختمانهایی کهن هستند که معمولا‍ْ به شکل استوانه ساخته می‌شده‌اند و برای گردآوری کود کبوترها و دیگر پرندگان جهت مصارف کشاورزی ساخته می‌شده ‌است. ساخت چنین بناهایی در اصفهان و یزد و پیرامونها اين شهرها معمول بوده‌است. کبوترخانه‌های کوچک و بزرگ ایران به حسب اندازه میان هزار تا ۴۰ هزار کبوتر را در خود جای می‌دهند. شاردن جهانگرد فرانسوی که در روزگار صفوی از ایران دیدن کرده است می‌نویسد: "به باور من ایران کشوری است که بهترین کبوترخانه‌های جهان در آنجا ساخته می‌شود ... این کبوترخانه‌های عظیم، شش بار بزرگ‌تر از بزرگ‌ترین پرورشگاههای پرندگان ماست. در پیرامون اصفهان بیش از ۳۰۰۰ کبوترخانه شمرده اند." غذا و مکان زندگی کبوتر منابع غذایی مورد نیاز این پرنده معمولا از دانه های گیاهی تامین می گردد.دانه هایی مانند:گندم، جو، سویا، ذرت و... ویتامینهای مورد نياز كبوتر نيز عبارتند از: A-B-D-E-K است. همچنين برای هضم غذا به نرمه ریگ یا خاک(املاح معدنی)نیاز دارد. مکان زندگی معمولا برای کبوتران تزئینی و گوشتی باید محدوده ای باشد که آفتاب درآنجا تابیده و کبوتر غریبه به درون آنان وارد نشود. زیرا آنان قدرت زیادی برای پرواز ندارند و مکانی که نسبتا آفتاب به آن مي تابد و كبوتران در آنجا بتوانند آفتاب بگیرند برای آنها کافی است.ولی کبوتران مسابقه علاوه بر شرایط فوق باید محلی برای رفت وآمدبه خارج از لانه داشته باشند و چیزی را که در این نوع کبوتر ها باید به خاطر داشته باشیم به دلیل رفت وآمد این پرنده به خارج از لانه و تماس آن به پرندگان آلوده حتما باید اين كبوتران را به موقع واکسیناسیون نمود وحتی الامکان لانه آنرا هر ۲ ماه یکمرتبه با مواد ضد عفونی کننده مانند وایتکس(بصورت۱۰٪)ضد عفونی کرد. بررسي نژادهاي مختلف كبوتر: - نژادهای تزئینی(fancy pigeon):این نژادها بدلیل زندگی در شرایطی که هیچ خطری آنان را تهدید نمی کرده (شرایط نگهداری توسط انسان نه در شرایط طبیعی محیط) و منابع غذائی همیشه در اختیار آنان بوده به تولید مثل پرداختند و در طی مدت زمان درازی به کبوترانی با شکل و شمایل زیبا و رنگهای مختلف تبدیل شده اند. معمولا این حیوانات توانائی پرواز و جهت یابی اندکی دارند - نژادهای گوشتی: این نژادها نیز مثل مورد فوق در شرایط نسبتا مناسب و پایداری می زیسته اند و انواع و اقسام مواد غذایی در اختیار آنان بوده در نتیجه به پرندگان تنومند تبدیل و معمولا به رنگ سفید دیده شده و توانایی پرواز آنان بسیار بسیار اندک است . - نژادهای مسابقه اي(racing pigeon) : این نژادها احتمالا در گذشته در مناطقی با شرایط آب و هوایی سخت زندگی ميكرده اند و مجبور به مهاجرت به مناطق مختلف در طول سال بوده اند و به تدریج ژنهای کنترل کننده حواس آنان تغییر یافته و آنان قدرت جهت یابی فوق العاده ای نسبت به دو مورد قبلي پیدا کرده اند اغلب رنگ این پرندگان تیره یا متمایل به تیره است . لازم به ذکر است تمام نژادهای مذکور از کبوتر چای بوجود آمده اند نژادهای تزئینی معمولا در کشورهای اروپایی دوستداران کمتری نسبت به انواع مسابقه ای آن دارند .نژادهای مسابقه در کشورهایی مانند ایالات متحده آمریکا، آلمان، کانادا و... یافت می شوند و هر ساله مسابقات بزرگ و شرط بندیهای هنگفتی بر روی این پرندگان انجام گرفته و این کبوتران را با قیمتهای بسیار گزافی به فروش می رسانند . ویژگیهای رفتار شناسی اين پرنده را می توان طبق نظر شخصی خود تربیت نمود مثلا با ایجاد صدای مخصوص و دادن دانه به پرنده میتوان او را شرطی نمود و پس از مدتی حتی با ایجاد صدا و عدم وجود دانه پرنده به محرک پاسخ می دهد که به این کار شرطی شدن کلاسیک می گو یند. حال می توان پرنده را با انجام دادن کاری تشویق و یا تنبیه نمود. مثلا با انجام عملی از سوی پرنده با دانه دادن به وی او را تشویق کرد و یا با سرزدن عملی از حیوان آنرا تنبیه نمود. بدین وسیله پرنده خواهد آموخت که در صورت تشویق آن کار را دوباره انجام دهد و در صورت تنبیه به ندرت آن عمل را انجام خواهد داد. به این عمل شرطی شدن فعال میگویند. رفتار حل مسئله: در این نوع یادگیری پرنده می آموزد که در صورت روبرو شدن با وضعی که تا بحال با آن برخورد نداشته است تجربیات گذشته خود را با یکدیگر تطبیق داده و آن عمل را به نحو احسن انجام دهد. مثلا کبوتران مسابقه هنگامی که به راههای دور برده می شوند با اين كه تا آن لحظه برگشتن از این راه را تجربه نکرده اند ولی با کنار هم گذاشتن تجربه های گذشته خود و اطلاعات ژنتیکی (غریزی) که در آنان وجود دارد و همچنین با استفاده از حس برتر و تجزیه و تحلیل امواج مغناطیسی زمین و انواع بوها می توانند بسرعت جهت یابی کرده و راه خود را بیابند. برگرفته از سايت ويكيپديا تاريخ بروز رساني : چهارشنبه 05/03/89 ساعت 13:46 استفاده از مطالب اين سايت به منظور گسترش و معرفي دانش پرورش پرندگان زي

بیماری ابله وروش درمان ان در کبوتران

آبله یک بیماری ویروسی است که با ضایعات فلس مانند در روی پوست قسمت های بدون پر بدن و یا با خطوط دیفتریک غشایی در روی دهان و راه های هوایی مشخص می شود که دستکاری ان قطعا باعث خون ریزی خواهد شد . آلودگی با ویروس آبله  موجب کاهش رشد و اشتها در کبوتران شود . آبله ممکن است در هر سنی پرنده را درگیر کند . روش انتقال آن از طریق تماس مستقیم با جوجه ها یا پشه های آلوده می باشد  بهترین راه مهار کردن ان استفاده از اب پوست انار می باشد . بهتراست که در فصولی که انار زیاد است تعدادی در ابعاد کوچک خریداری کرده و ان را خشک کنید و در فصولی که اناز یافت نمی شود ماهی یک بار پوست ان را چند سوراخ کرده و به مدت 24 الی 48 ساعت در اب قرار دهید تا خوب لرت بی اندازد و اب را در جای ابی کبوتران ریخته و با این کار هم برای درمان و هم برای پیشگیری شما یک قدم جلوتر از بیماری خواهید بود بهترن راه درمان همان درمانهای سنتی و قدیمی می باشد البته اضافه کردن جو دو سر به جیره غذایی کبوتران به خصوص در زمانی که دمای هوا بالاست (فصول گرم سال )  بسیار موثر خواهد بود .

روش دیگر درمان :

برای درمان به محض مشاهده علائم ۱سی سی پودر اکسی تتراساکلین را در ۱ لیتر آب حل کرده و بمدت ۳ روز در اختیار کبوتران قرار می دهید.البته نباید بگذارید که خیلی دیر شود و بیماری پیشرفت نماید.روش فوق تنها باعث می گردد که باکتریها کمتر بتوانند در بدن کبوتر فعالیت کنند زیرا سیستم ایمنی بدن کبوتر توسط ویروس تضعیف گردیده است.در خلال ۳ روزی که پودر تتراسایکلین را به پرنده ها می خورانید ویوله دو ژانسین را از داروخانه انسانی تهیه کرده و گوش پاک کن را به این ماده آغشته کرده و روزی یکبار تمام زخمها و دهان کبوتر را با آن شستشو دهید. این بیماری را نباید با تریکوموناس اشتباه گرفت. در بیماری تریکوموناس دانه های زرد رنگی در گلو و دهان کبوتر پدید می آید که درمان آن توسط مترونیدازول انجام می گیرد.

روش دیگر درمان :

بعضی افراد ابله در کبوتر را با بتادین خشک میکنند که گفته می شود 80 درصد موارد جواب میدهد. جائیکه آبله زده را کاملا با بتادین تمیز کنید که خود بتادین باعث خشک شدن آبله میشود .

منبع:کاکل

همه جور کفتر/فشن /چتری/گونه های عجیب غریب

 










منبع:پارس مدیک

تقدیم به برو بکس عباس اباد(قری)

کفتر نقش

 http://images.search.yahoo.com/images/view;_ylt=A0PDoTCnw6tOi0EAC2.JzbkF;_ylu=&sigi=12keu4091&.crumb=QRCwU/5QCU7
ادامه مطلب

گرو بندی در تیر ماه

 پرواز كبوترهاي ايراني به ويژه اوج گرفتن آنها را هيچ نژادي از كبوترها ندارد. كبوتران قاصد كيلومترها راه را در شب و روز پرواز مي كنند ولي هرگز اوج نمي‌گيرند ولي كبوترهاي ايراني بر روي فضا و خانه خود اوج مي‌گيرند و گاهي به كيلومترها دورتر از خانه در هوا مي‌روند و به اصطلاح كبوتربازها (دو مي‌روند) ولي باز برمي‌گردند و پس از گذشتن از روي خانه و بازي كردن بر فراز آن مجدداً به سوي ديگر پر مي‌گشايند.
كبوتر ساعاتي متوالي در هوا مي‌ماند پريدن 14 ساعت الي 16ساعت به كرات از كبوترها ديده شده است پيش‌ آمده كه كبوتري پس از 48 ساعت پرواز به لانه برگشته در حالي كه وضعي نزار از نظر گشنگي و تشنگي و خستگي مفرط پيدا كرده بود.
گروبندي
از رسوم رايج بين كبوتربازها رسم گروبندي در روزهاي اول تا پانزدهم تير ماه است اين رسم هنوز هم در تهران وجود دارد و احتمالاً كبوتربازان قم، كاشان و قزوين نيز اين رسم ميانشان رايج است.«گروبندي» نوعي شرط بستن روي كبوتر است و انتخاب روزهاي اول تابستان بدان دليل است كه بلندترين روزهاي سال و احتمالاً گرمترين آنهاست و نيز احتمال بارندگي در اين چند روز بسيار كم است.
كبوتربازها كه به داشتن كبوترهاي خوب مباهات دارند براي انتخاب بهترين كبوتر كه بيشترين ساعت پرواز را داشته باشد شرط‌بندي مي‌كنند و اين شرط‌بندي با مراسم خاصي توأم است.
داوطلبان به پيشكسوت شناخته شده‌اي رجوع مي‌كنند، مقام پيشكسوتي درست به مثابه مقام پهلواني يا مرادي در بين پهلوانان و دراويش است،‌ حرف او حجت است. و احترام او بر همه واجب چه بسا كه اين پيشكسوت از نظر موقعيت اجتماعي بسيار كمتر از ديگر كبوتربازان باشد، في‌المثل در ميان كبوتربازها ممكن است صاحب مقامي هم وجود داشته باشد ولي پيشكسوت يك لاقباي تهي دست، حرمتش همچنان محفوظ خواهد بود.
پيشكسوت روي پر همه كبوترهايي را كه قرار است پرواز كنند مهر خود را مي‌زند و آنها را تأئيد مي‌كند و مبلغ گروبندي نزد او سپرده مي‌شود و قرار پرواز دادن كبوتر هريك را او معين مي‌كند. قاعدتاً روزهاي مقرر يك روز در ميان تعيين مي‌شود.
در روز مقرر همه گروبندها و پيشكسوت به منزل كسي مي‌روند كه قرار است كبوترهايش را پرواز بدهد، تعداد كبوترهاي شركت‌كننده به تساوي معين است و علي‌القاعده از دوازده كبوتر بيشتر نيست.
آغاز مسابقه
پيش از طلوع آفتاب ميهمانان به خانه ميزبان مي‌روند و او در لحظه تاريك روشن، كبوترهاي مهر شده خود را به صورت جوخه پرواز مي‌دهد (هر جوخه مركب از حداكثر شش كبوتر است) ساعت پرواز هريك با مشخصات آنها توسط داور (پيشكسوت) ثبت مي‌شود.علت آن كه كبوترها را باهم پرواز نمي‌دهند آن است كه اگر كبوترها به صورت دسته‌جمعي پرواز كنند (تيپ) به اصطلاح پروازشان سنگين مي‌شود و اوج نمي‌گيرند.بعد از آن كه اولين گروه خوب اوج گرفتند، گروه دوم كبوترها پرواز داده مي‌شوداگر فاصله كم باشد گروه اول به سوي آنها پائين مي‌آيند. بايد در حدي باشد كه پيش از آن كه آنها به پائين بيايند دسته دوم بتواند اوج بگيرد.با طلوع آفتاب و گرمي هوا كبوترها به سوي خنكاي آسمان مي‌روند و به همين جهت ميل به پائين آمدن در آنها پيدا نمي‌شود. اگر كبوتر براي پروازي طولاني آماده نباشد به علت خستگي با سرعت به سوي خانه بازمي‌گردد.
ميهمانان يكي يكي يا دست‌جمعي براي مراقبت از كبوترها و كنترل آنها در صحن خانه يا در روي بام ناظر بر پرواز آنها هستند در صحن خانه قاليچه‌هايي مي‌اندازند كه كبوتربازها روي آن دراز مي‌كشند و مستقيماً بدون آن كه گردنشان خسته شود به آسمان ‌مي‌نگرند.اين مراقبت ضروري است چرا كه پيش مي‌آيد كبوتري كه آمادگي نداشته باشد و كبوترباز به قول خود براي آمادگي وي نحوه دانه خوردن وي را تغيير داده است و او را از آمادگي قبلي دور ساخته پائين مي‌آيد و به علت خستگي و گيجي بر روي بامي يا شيرواني دور و اطراف مي‌نشيند، و پس از مدتي كه حالش جا مي‌آيد به سوي خانه پرواز مي كند و احتمالاً عصر براي خوردن دانه به خانه مي‌آيد. نيز كبوترهايي كه به هر علت خانه خود را گم كنند و به اصطلاح باخت بدهند بر فرض كه مدتي هم در آسمان ديده شده باشند در ميانگين تأثيري نخواهند داشت. اما اگر كبوتري در اين پرواز مورد حمله مرغان شكاري قرار بگيرد. در چنين حالتي ميزان پرواز آن پرنده تا آن ساعت محاسبه مي‌گردد و كم شدن ساعت پرواز او در ميانگين كلي تأثيري نخواهد گذاشت.
پذيرايي از ميهمانان
در تمام مدت ميزبان از ميهمانان خود پذيرايي مي‌كند، ابتدا از صبحانه و چاي آغاز مي‌شود تا هنگام ناهار چاي همچنان به ميهمانان داده مي‌شود بعد از ناهار بساط ميوه خوردن و شربت گسترده مي‌شود ناگفته نگذارم كه در گذشته بساط ترياك هم در كار بود. اما نوشابه‌هاي الكلي كمتر ديده مي‌شد چرا كه اغلب كبوتربازان لااقل پيشكسوتان در اعتقادات ديني خود بسيار پايبند بودند و ديگران نيز اگر از اين كار امتناعي نداشتند به احترام آنها گرد اين كار نمي‌گشتند.
پرواز كبوترها ممكن است به درازا بكشد و معمولاً اگر كبوتربازي، پرندگان خود را همچنان با يك روش و عادت براي چنين مسابقه‌اي آماده كرده باشد بعد از 10 الي 14 ساعت كبوترها يكايك به لانه بازمي‌گردند. پيش مي‌آيد كه كبوتري حتي بيش از شانزده ساعت پرواز كرده باشد، گاهي كبوترباز در روي لانه چراغي روشن مي‌كند و كبوتر در تاريكي شب به مدد راهنمايي چراغ به لانه بازمي‌گردد.
چنين كبوتري را بلافاصله پرهايش را قيچي مي‌كنند و او را از پرواز مجدد بازمي‌دارند. چرا كه به طور قطع پروازهاي بعدي او را به نوعي حالت «صرع» دچار مي‌كند به قول كبوتربازها، «باد دماغش را مي‌گيرد» يا «ناخن بند مي‌كند» در چنين حالتي ناگهان در حال پرواز بر روي زمين سقوط مي‌كند كه اگر هم نميرد، ديگر قادر به پريدن نخواهد بود.
برخي از كبوتربازها مي‌گويند علت سقوط ناخن‌بند كردن است، يعني ناخن‌ پاي حيوان در حين بازي به گوش او گير مي‌كند، اين تعبير نمي‌تواند صحيح باشد و همان باد در دماغ افتادن يا حالت صرع در آنها بيشتر صحت دارد گاهي ديده شده كه كبوتري كه بسيار پرواز كرده حتي روي پشت بام در حال راه رفتن ناگهان نقش بر زمين مي‌شود.
به هر حال داور مسابقه ساعات پرواز هريك را دقيقاً يادداشت مي‌كند و بعد ميانگين اين پروازها را به عنوان ركورد داوطلب ثبت مي‌شود، پس‌فردا در خانه گروبندي ديگر عين اين مراسم اجرا مي شود و روزهاي بعد در خانه گروبندان بعدي.سرانجام ميانگين پروازها با هم مقايسه مي‌گردد و هر گروبندي كه بيشترين ميانگين را داشته باشد برنده آن دوره از گروبندي است،‌ گاهي براي بيشترين پرواز نيز جايزه‌اي در نظر مي‌گيرند و احتمالاً جايزه را دو كبوترباز يكي از نظر بالا بودن ميانگين و يكي براي بيشترين پرواز جايزه مي‌گيرند.
علائم كبوتر خوب
كبوتري كه قادر به پرواز طولاني و بازي كردن زيبا و قدرت ميله كردن (پرواز مستقيم صعودي) داشته باشد و نيز در كوچكي خيلي زود خانه خود را بشناسد و نياز زياد به آفتاب دادن و پر بسته بودن يا قيچي شدن پرها نداشته باشد و به اصطلاح (خوش سو باشد) يك كبوتر به معني واقعي خوب از نظر كبوتر بازهاست كه هر يك از اين ويژگيها نشانه‌هايي در كبوتر نيز دارد.
پرهاي كبوتر هرچه نرم‌تر باشد. دليل بهتر بودن آن است.
شاه پر بلند دليل بهتر پرواز كردن به حساب مي‌آيد ده پر اوليه هر كبوتر را دست پر و ده پر ديگر را (پر حرومي) مي‌گويند چهار پر اول دست پر را شاهپر مي‌خوانند و اولين پر شاهپر كه قاعدتاً حدود يك سانت كوتاهتر از پر دوم است باريك است، و آن را تيزه نام داده‌اند تيزه، هرچه باريكتر باشد پرواز كبوتر بهتر خواهد بود.
وسط سر كبوتر بايد كمي فرورفتگي داشته باشد و اصطلاحاً دو كله باشد.
نوك كبوتر هرچه كوتاهتر باشد بهتر است.
برآمدگي بيني كبوتر (پشت نوك او) دليل خوش‌سويي اوست.
پرهاي دم بايد 12 عدد باشد برخي كبوترها بيش از 12 پر دم دارند اين حسن نيت و نشان از آن است كه از كبوترهاي تزئيتي رگه‌اي دارد.
انحناي پرهاي دوم هرچه كمتر باشد بازي كردن كبوتر بهتر است.
سبكي وزنش نشان از چابكي و توان پرواز صعودي او دارد.
كبوتري كه سخت مي‌نشيند و هنگام نشستن چندين بار بالا و پايين مي‌رود، اين كبوتر در حالت غير پرواز نيز از پله‌ها به سختي پائين مي‌آيد، اصطلاحاً پرزور است، كفتر هرچه پرزورتر باشد پروازش بيشتر خواهد بود.
ارتفاع پرواز از نظر كبوتربازها
كبوتربازها ارتفاعي كه كبوتر مي‌تواند اوج بگيرد به صورت نظري تقسيم‌بندي كرده‌اند و براي هر قسمت عنواني قائل شده‌اند. بدين ترتيب كه اگر يك كبوتر باز از همكارش بپرسد كه مثلاً «كله برنجي» كجاست و او پاسخ دهد در «ميون تو سبك» كبوترباز به تجربه مي‌فهمد كه كبوتر مزبور در چه قسمتي از بالاي خانه پرواز مي‌كند.اين اصطلاحات به ترتيب عبارت است از:
«تنگ بوم» وقتي كه كبوتر كاملاً دور فضاي خانه مي‌گردد و حتي گاهي از سطح بام پائين‌تر پرواز مي‌كند.«روبوم» پرواز كبوتر بالاي فضاي خانه است به طوري كه در تمام لحظات پرواز ديده مي‌شود.
«ميون تو سبك» پروازي است بالاي خانه. كم‌كم رنگها به نظر نمي‌آيد، كبوتر در اين مرحله ميل به بازي كردن و معلق زدن بسيار دارد و اغلب كبوترهاي بلندپرواز وقتي به سوي خانه برمي‌گردند در اين مرحله شروع به بازي كردن و معلق زدن مي‌كنند.اگر كبوترها را به صورت دسته‌جمعي (تيپ)، هوا كنند غالباً بيشتر از اين مرحله اوج نمي‌گيرند برخي از كبوترها در اين مرحله تيپ را رها مي‌كنند و خود به اوج‌گيري مي‌پردازند ولي اغلب از اين جا به سوي خانه مراجعت مي‌كنند.
«ميون تو» هنوز كبوترها كاملاً به پرواز انفرادي نمي‌پردازند تعداد سه چهار كبوتر باهم در اين ارتفاع بسيار ديده مي‌شود، در اين جا تنها مي‌توان بعضي رنگها از جمله كبوتر سياه (زاغ) را از ديگر كبوترها مشخص كرد.
«ميون تو سنگين» كبوتر به اوج رسيده تعدادشان در كنار هم كمتر است، جزئيات رنگ به چشم نمي‌خورد.
«مايه» كبوتر بسيار اوج گرفته به نظر مي‌رسد كه محل پروازش در يك جاي ثابت است و محدوده‌اي را كه قاعدتاً كبوتر دور مي‌زند به نظر بسيار كوچك مي‌آيد.
«ستاره» گاهي ديده مي‌شود و گاهي ديده نمي‌‌شود. در اين مرحله كبوتر قطعاً تنهاست. چراكه قدرت اوج‌گيري همه در يك حد نيست. بسيار به ندرت اتفاق مي‌افتد كه دو يا سه كبوتر در اين ارتفاع باهم باشند.
رنگ كبوترها
رنگ غالب در كبوترهاي اهلي سفيد شيري است، رنگ قهوه‌اي، اخرايي (به قول كبوتر‌بازها گلي) زرد، پوست پيازي حنايي، سياه و سبز در كبوترهاي اهلي ديده مي‌شود، كبوتر با رنگ سبز و قهوه‌اي كمتر ديده مي‌شود. اما كبوتر سياه (زاغ) بيش از سبز و قهوه‌اي است، كبوتربازها دوست دارند كه در ميان كبوترهايي كه پرواز مي‌دهند يك يا دو زاغ وجود داشته باشد كه معرف تيپشان باشد. كبوترهاي رنگي به ويژه كبوتر سبز جنبه تزئيني‌اش بيشتر است.
رنگ اخرايي (گلي) زرد و پيازي كامل و به اصطلاح «مهر» ديده نشده است.
رنگ كبوتري كه نقشش كامل است و خالهاي ناهمرنگ در پرهايش ديده نمي‌شود «مهر» خوانده مي‌شود كبوتربازها مي‌گويند كبوتر نقاش است، بسيار كم اتفاق مي‌افتد كه جوجه‌هاي كبوتر كاملاً از نظر رنگ شبيه پدر و مادرشان باشند.
ولي برخي كبوترها كه كبوتربازها اصرار در حفظ نژادشان داشته‌اند همگي از نظر رنگ يكسان هستند مثل كبوتران «زاغ» كبوتران كله برنجي و كله قرمز.
كبوتربازها به دليل رنگ كبوتر بر آنها اسم مي‌گذارند كه به برخي از اين اسامي اشاره مي‌شود تعداد اين نامها به مراتب بيش از اين‌هاست:
لك دوش (لك توش): كبوتر سفيدي است كه بر پائين‌تر از گردن در يك سوي پشتش يك خال سياه يا گلي داشته باشد.
پس‌گردن‌دار: كبوتر سفيدي است كه پشت گردنش سياه يا گلي باشد.
يك كتي: كبوتر سفيدي است كه پشت يك بالش سياه يا اخرايي يا پيازي باشد.
پشت گلي: كبوتري كه پشت هر دو بالش اخرايي است.
خال زرد: كبوتري كه بر پشتش خالهاي زرد داشته باشد.
تو دم‌دار: كبوتري كه ميان دمش چند پر سياه يا گلي باشد.
دم سياه: كبوتر سفيدي كه همه پرهاي دمش سياه است.
طوقي: كبوتر سفيدي كه دور در دور گردنش سياه يا اخرايي يا زرد يا سبز باشد.
كله گلي: كبوتري كه سرش اخرايي باشد.
كله سياه: كبوتري كه سرش سياه باشد.
خال پيس: كبوتري كه رنگ آن مخلوطي از رنگها باشد.
سرور: كبوتري كه سراسر بدنش را خالهاي زرد و سياه و اخرايي گرفته باشد.
دست پر غلط: كبوتري كه پرهاي اصلي بالش همرنگ با خود او نباشد.
شازده: كبوتري كه دور گردن، پشت بالها و شكمش گلي باشد درست مثل آن كه يك قباي رنگي به تن كرده، چنين كبوتري حتماً بايد دم و سر و بالهايش سفيد باشد

منبع:  مهدی۰۶۴۹ بلاگفا

ویژگی های کفتر سرور

ادامه مطلب

سفید/تقدیم به اقا حامد درویشی دلبر

 

شپش انگلی خارجی است که از پرها وپوست تغذیه می کند.در کبوتر یازده نوع شپش پر وجود دارد که همه آنها از پرهای کبوتر وگاهی از خون آن تغذیه می کنند.بسیاری از کبوترها به این انگل آلوده اند. آلودگی خفیف اهمیت چندانی ندارد.اما آلودگی شدید بر فعالیت کبوتز تاثیر دارد. عامل بیماری زا نوعی شپش پر است که تمامی مراحل رشد ونمو خود را روی بدن کبوتر می گذراند وتخمهای خود را به ساقه پرها می چسباند و شش تا هفت روز بعد لاروها از تخم بیرون می آیند و پس از ۳ تا ۴ هفته بالغ می شوند.یک شپش ماده ممکن است تا یکصد و بیست هزار تخم بگذارد.معروفترین شپش پر کبوتر شپش کولمبی کولا کولمبه(Columbicola Columbae)است که بدنی کشیده بطول ۱.۸تا۲.۷میلی متر وعرض ۳میلی متر دارد.

 
نشانه های آلودگی:شپش از روی کراتین (پروتئین موجود در پرها) و چربی پرها تغذیه می کند. چربی موجود در پرها باعث چرب شدن پرها شده وپرها را در مقابل خیس شدن حمایت کرده وآنها را نرم نگه می دارد.از این رو آلودگی با شپش باعث ژولیدگی پرها وخوردگی آنها می شود.شپش همچنین پرهای کوچک را نیز می خوردکه این کار باعث رشد غیر طبیعی پرها می گردد.
درمان:سم پاشی مستقیم پرها و آشیانه با محلول مالاتیون ۴٪ یا کاربایل ۵٪به میزان مناسب.
 

معرفی بیماری سالمونلوز پاراتیفوئیدیاین بیماری بسیار خطرناک و درد آور است و توسط برخی از گونه های باکتری سالمونلا پدید می آید. این بیماری بصورت لکه هایی در بدن کبوتر بروز می كند . همچنین به صورت عفونت متورم در نقاط مختلف بدن کبوتر پدید می آید . این تورم در مفاصل پاها و یا بالها مشاهده می شود. در این بیماری پوست پاهای کبوتر برجسته شده و کنده می شود. رنگ زیر شکم کبوتر زرد رنگ شده و همچنین کبد آنها متورم می شود . و از علائم دیگر آن کوری کبوتر است. در این حالت رنگ چشم کبوتر زرد یا سفید شده و چشمان کبوتر کم کم بسته می گردد. چنانچه این بیماری درمان نشود در نهایت به مرگ کبوتر منجر می گردد. این بیماری بیشتر در کبوترهای جوان دیده می شود.
انتقال این بیماری بیشتر از تماس کبوتر آلوده با کبوتر سالم بوجود می آید و یا از طریق مادر به جوجه انتقال یافته و حتی می تواند از منافذ تخم هم به داخل آن نفوذ می کند و جنین را به بیماری آلوده كند.
درمان پیشنهادی :

۱ سی سی سولفادیمین سدیم را در ۲ لیتر آب حل کرده و بمدت ۳ تا ۵ روز به کبوتران بیمار بخورانید.اگر درمان فوق مفید واقع نگردید می توانید ۰.۱ سی سی جنتامایسین ۵ درصد را برای مدت ۳ روز به کبوتر تزریق کنید(روزی ۰.۱ سی سی) 

عفونت هرپس ویروسی Herpes Virus Infection
عفونت ویروسی حادی است که میتواند انسان و پرندگان و بسیاری از جانداران دیگر را مبتلا می نماید. بیماری در کبوتر ابتدا به صورت اشكال خفیف در دستگاه تنفس و تغییراتی در اندام های داخلی ظاهر می شود .در شکل شدیدتر بیماری دستگاه عصبی نیز درگیر می شود . این شکل بیماری با میزان بالای مرگ و میر ، فلجی و پیچش گردن نمایان می گردد .عامل بیماری ، ویروس هرپس کبوتری است که نسبت به ضد عفونی کننده های معمولی و گرما حساس است . به طوری که با گرمای ۵۶ درجه سانتی گراد به مدت نیم ساعت میتوان آن را نابود كرد.
علائم بیماری: علائم تنفسی : در این بیماری نشانه های عمومی نظیر ژولیدگی پرها ، کم اشتهایی ، عدم توانایی در پرواز و اسهال سبز رنگ دیده می شود . هم چنین بیماری با التهاب و تورم چشم و نشانه های تنفسی که با ترشحات بینی شروع شده و به تنگی نفس منجر می شود همراه است.
علائم عصبی : در این شکل بیماری نشانه های عصبی مانند : ناتوانی در حرکت ، فلجی بالها و پاها ، لرزش و گاهی پیچش در گردن دیده می شود . به علت فلجی در پرنده مبتلا به این بیماری ، نسبت مرگ و میر بویژه در جوجه ها به 90 در صد می رسد. نشانه های بیماری در برخی از کبوترها ظاهر نمی شود و این پرندگان در طول زندگی خود صرفا حامل ویروس بیماری بوده و منشا انتقال آن به پرندگان دیگر هستند.
علائم کالبد شكافی:مناطق نکروز در کبد و طحال و پانکراس دیده می شوند. التهاب فبرینی در مخاط بخش بالایی دستگاه تنفسی و همچنین التهاب کیسه های هوایی از نشانه های کالبد شكافی بیماری است.
تشخیص و شناخت بیماری:بیماری را می توان از روی نشانه های بیماری و کالبد شكافی و بررسی درون سلولی(با میکروسکوپ)تشخیص داد. این بیماری را باید از عفونت پارامیکزو ویروسی و نیوکاسل متفاوت دانست.
پیشگیری از بیماری:بهترین راه برای پیشگیری از بروز این بیماری ، واكسینه كردن پرندگان می باشد. برای این بیماری دو نوع واکسن موجود است .یکی واکسن کشته كه حامل ویروس كشته شده میباشد و دیگری واکسن تخفیف كه حامل ویروس ضعیف شده است .

کرمهای نواری

کرمهای نواری انگلهای روده هستند و در آلودگی شدید پرنده باعث نارسایی جذب مواد غذایی در کبوتر می گردند و علت آن تغذیه انگل از محتویات روده و ترشح موادی است که بر کار گوارش پرنده تاثیر می گذارد.
سه گونه از کرمهای نواری کبوتر ها را به این بیماری كه عبارتند از:
1-همینولیپس Hymenolepis
2-دوینیا Davainea
3-اپورینا Aporina

از مشخصات این کرمها بند بند بودن بدن آنها است . این انگلها سر کوچکی دارند که به کمک چنگکها و بادکشهای دهانی خود محکم به دیواره روده ها می چسبند. هر بندی از بدن آنها دستگاه تناسلی نر و ماده مجزا داشته و آخرین بند پس از بالغ شدن جدا می گردد و بند بعدی رشد نموده و به تدریج بزرگ می شود. در داخل هر بند آن صد ها تخم باور وجود دارد که جنین دارند. بندهای بالغ شده پس از جدا شدن همراه با مدفوع پرنده دفع می گردند. کرمهای نواری برای تکمیل دوره زندگی خود به یک میزبان واسط مانند حشرات ، حلزونها و کرمهای خاکی و ... نیاز دارند تا این تخمها را ببلعد.در داخل بدن میزبان ، واسط جنین از داخل تخم خارج شده رشد می کند و پس از غلاف دار شدن به شکل عفونی تغییر شكل می دهد. هنگامی که کبوتر میزبان واسط را بخورد و این میزبان به شکل عفونی انگل آلوده باشد ، انگل به داخل بدن کبوتر منتقل شده و پس از شش هفته به کرم بالغ تبدل می شود. 
 

علائم بیماری :در آلودگی خفیف نشانه های درمانگاهی مشاهده نمی گردد فقط ممکن است کمی از دوره ی زندگی کبوتر کاسته شود. اما در آلودگی شدید تعداد زیادی انگل در روده کبوتر جمه شده و عملیات گوارشی پرنده را مختل می سازند در نتیجه برخی از مشکلات ناشی از کمبود مواد غذایی بروز می کند که ممکن است زمینه ساز بیماریهای واگیردار دیگری در دستگاه گوارش گردد كه آن هم به علت تضعیف سیستم ایمنی بدن حیوان می باشد.
بیماری را می توان با آزمایش میکروسکپی مدفوع کبوتر و مشاهده بندهای بالغ کرمهای نواری تشخیص داد.
درمان بیماری: - تجویز کپسولهای ضد انگل به میزان 1 کپسول برای هر 500 گرم وزن کبوتر در روز و به مدت سه روز پیاپی و یا استفاده از پودر لوامیزول با دز مناسب.
- از بین بردن میزان واسط بوسیله سموم حشره کش کاربایل 3% تا 5% یا مالاتیون 4% (توجه شود که داخل لانه کبوتر ها هرگز با این مواد سم پاشی نگردد)
پیشگیری از بیماری:
می توان با استفاده از حشره کش ها یا آهک زنده به صورت دوره ای اقدام به از بین بردن میزبانهای واسط نمود.

بیماری تریکوموناس
این بیماری نوعی گلو درد محسوب می گردد.که بصورت دانه یا لکه هایی زرد در درون دهان کبوتر بوجود می آیند. این بیماری در کبوتران جوان شایعتر است. این بیماری از طریق دانه آلوده و یا تماس پرنده آلوده با پرندگان دیگر نیز پدید می آید. سریعترین راه سرایت آن از طریق آب می باشد. و همچنین از طریق غذا دادن والدین به جوجه ها نیز انتقال می یابد.
درمان بیماری:
استفاده از آنتی بیوتیك انرو فلوکسازین در برخی موارد مثمر ثمر واقع شده است.۱سی سی از این آنتی بیوتیک را را در یک لیتر آب حل کرده و به کبوتران می خورانید. دوره درمان ۵ روز می باشد.
برای درمان قطعی از مترونیدازول با دز مناسب استفاده نمایید. مراقب باشید که دز مناسبی از مترونیدازول را مصرف کنید زیرا ممکن است باعث مرگ کبوتر شود.

بیماری کوری در کبوتر
چشم درد در کبوتران علل مختلفی دارد كه میتواند علت آن باكتری و یا ویروسی باشد. در نوع باكتریایی علت بوجود آمدن بیماری جراحت یا آلودگی مکان نگهداری کبوتر است که عامل بیماریزا(باکتری)وارد چشم حیوان شده و موجب پدید آمدن بیماری می شود. درمان آن توسط انواعی از آنتی بیوتیکها مانند: پماد اریترومایسین چشمی ویا قطره کلرامفینیکل انجام می گیرد. در برخی حالات هم تایلوزین نیز موثر بوده است.
علت چشم درد ویروسی میتواند بیماری آنفولانزا باشد. در این صورت بیماری فقط باید توسط واکسن دوگانه نیوکاسل و آنفولانزا درمان و یا پیشگیری شود و هر۴ماه یکبار واکسیناسیون باید تکرار شود.
طریقه تشخیص نوع باكتریایی و ویروسی به این صورت است كه در بیماری باکتریایی اطراف چشم حیوان آب جمع شده وپرنده چشم خود را می بندد.در حالی كه در بیماری ویروسی (آنفولانزا) اطراف چشم حیوان قرمز شده و متورم می گردد.

بیماری کوکسیدیوز
این بیماری توسط یک انگل تک سلولی بوجود آمده و در قسمتهای مختلف بدن کبوتر تجمع می یابد. علت سرایت آن از راه دانه و آب آلوده ویا تماس پرنده بیمار با کبوتر است. علائم این بیماری عبارتند از :استفراغ. اسهال خونی.بیحالی و ژولیدگی پرهای کبوتر.
برای پیشگیری از این بیماری باید مانع ورود پرندگان دیگر به مکان نگهداری کبوتران خود شوید. در صورت نیاز به ورود یك كبوتر غریبه بهتر است آن را به مدت 14 روز در مكانی دیگر قرنطینه كرده و از سلامت آن مطمئن شوید سپس آن را به محل نگهداری دیگر كبوتران ببرید
درمان بیماری:- استفاده از داروهای آنتی کوکسیدیال مانند: سالینومایسین با دز مناسب.
-استفاده از شربت سولفادیمین سدیم بمیزان ۴سی سی در ۲لیترآب بمدت ۵روز.

بیماری وورم
در این بیماری پرنده ظاهرا سالم به نظر می رسد و بیماری مشهود نیست ولی با بررسی مدفوع کبوتر در آزمایشگاه می توان پی به این بیماری برد.
عامل ایجاد این بیماری سندرومی است به نام راند وورم اگ ( round worm egg) این سندروم در زیر میکروسکوپ شبیه کرمهای تخم مرغی بزرگی می باشد.این کرمها موقع بلوغ در داخل رگها و روده پرنده زندگی می کنند و اندازه آنها به ۴ تا ۵ سانتیمتر می رسد و می توانند باعث مرگ پرنده شوند. با پیشرفت این بیماری در قسمت زیر شکم پرنده توده قرمز رنگی مشاهده می شود. این بیماری می تواند منجر به بیماری کوکسیدیوز نیز بشود.
درمان بیماری:
۱میلی گرم لوامیزول را در ۴لیتر آب حل کرده و به مدت ۳روز به پرندگان بخورانید. مراقب باشید دز دارو بیشتر نشود زیرا سمی می باشد. 

نیوکاسل:این بیماری توسط ویروس بوجود می آید و سلولهای این حیوان توسط ویروس مورد حمله قرار میگیرند . علائم آن خستگی وتشنگی و ضعیف شدن سریع و گاهی محو شدن چشم است.
در بعضی موارد این بیماری از نوع عصبی می باشد. در این حالت ویروس به سلولهای عصبی حیوان حمله کرده و باعث فلج شدن اعصاب پرنده میشود.
در این حالت علائمی چون چرخش گردن و یا فلج شدن یک یا دو بال و پا مشاهده می شود. اغلب این بیماری پرنده ضعیف را مورد حمله قرار می دهد.
درمان خاصی برای این بیماری وجود نداشته وقبل از ابتلای حیوان به بیماری باید آنرا واکسینه کرد. اما در برخی موارد عده ای معتقدند كه مخلوط ماست وسیر باعث فعالیت دستگاه ایمنی بدن پرنده شده اما این یک درمان قطعی نمی باشد. 

 آنفولانزا و آبله:
علائم این بیماری ها بوجود آمدن دانه های بزرگ بر روی بدن پرنده و صدای ناهنجار مجاری تنفسی پرنده و همچنین ترشحات چشم وبینی آن میباشد. این بیماریها نیز مانند موارد فوق درمان قطعی نداشته وحیوان باید قبلا واکسینه گردد. 

 آسکاریدیاز:
این بیماری نوعی انگل داخلی است و عامل آن کرمهای گرد انگلی به نام آسکاریدیاکولومبه است که هم کبوترهای اهلی و هم کبوترهای وحشی را آلوده می کند. شکل ظاهری این کرم شبیه کرم مشابه در ماکیان (آسکاریدیا گالی)است. این کرم در روده باریک و معمولا در ناحیه دوازدهه و بخشهای بالایی روده باریک کبوتر مستقر می شود. آلودگی شدید به این انگل در كبوتر باعث توقف رشدو ژولیدگی پرها می شود. همچنین سبب انسداد روده باریک و سوراخ شدن روده و چسبندگی آن می شود. کرم آسکاریس چرخه انگلی مستقلی دارد ودوره آلودگی به ۹ هفته یا بیشتر می رسد. لاروهای این کرم به دیواره روده باریک نفوذ کرده و التهاب روده را موجب می شوند. کبوترهای جوان به این انگل حساس تر از كبوترهای بالغ اند. این کرم از راه آب وغذای آلوده به تخم انگل، منتقل می شود. وقتی شرایط محیطی از نظر رطوبت ودما مناسب باشد شیوع این آلودگی سرعت می گیرد. مدفوع کبوترهای مبتلا به این بیماری نیز حاوی تخم انگل است.
علائم بیماری:
کبوترهای آلوده به کرم آسکاریس علاوه بر اسهال ، رشد ضعیف ، لاغری، گیجی و تغییر رنگ پوست را از خود نشان می دهند. وجود انگل زیادموجب مکیده شدن خون زیاد از دیواره روده توسط این انگل و جذب نا کافی مواد غذایی از روده باریک و در نتیجه کم خونی پرنده می شود که این امر با نشانه رنگ پریدگی پوست و غشاهای مخاطی پرنده آشکار می شود.
برای تشخیص دقیق وجود این انگل در کبوتران نیاز به كالبد شكافی پرنده مشکوک میباشد و یا مدفوع آنان باید از لحاظ وجود تخم کرم که بیضوی شکل است و دیواره ضخیمی دارد مورد آزمایش قرار گیرد. گاهی کرم بالغ با طول ۳.۵ سانتی متر و قطر ۱.۵ تا ۲ میلی متر از طریق مدفوع دفع می گردد.

درمان آسکاریدیاز:داروی اختصاصی برای درمان آسکاریدیاز و انواع کلاپیلاریا در کبوتر داروی کامبندازول با نام تجارتی آسکاپیلیا میباشد. در مصرف این دارو باید به کبوترهایی با وزن بیش از ۴۰۰گرم به مدت دو روز و هر روز یک کپسول خورانده شود. کبوترهای سنگین باید روزانه ۲ کپسول دریافت کنند. در صورت در دسترس نبودن این دارو می توان از داروهایی چون هیدروکلرور لوامیزول با نام تجاری اسپارتاکون یا سوسپانسیونفن بندازول-ایورمکتین با نام تجاری ایومک ، ترکیبات پپرازین مثل فسفات پپرازین، سیترات پپرازین طبق دستورالعمل مصرف یا دستور دامپزشک استفاده کرد. درمان در سنین ۶-۱۶و۲۶هفتگی انجام می گردد و باید پس از هر درمان مکمل ویتامینهای A , D3 و E را به پرنده داده شود. از آنجا که آلودگی کبوترها به این انگل بسیار شایع است بهتر است درمان ضد انگلی بر علیه آسکاریدیاز سالی چند نوبت در کل كبوتران انجام شود. نظافت محل نگهداری کبوتران ، آب آشامیدنی تمیز و مصرف غذای تمیز و غیر آلوده به مدفوع و درمان احتیاطی سالی چند بار با داروهای فوق الذکر از مهمترین اقدامات برای جلوگیری از ابتلای گله کبوترها به کرمهای آسکارید است. 

 پرریزی:
پرریزی عملی فیزیولوژیک و طبیعی است که در طی آن کبوتر سالی یکبار در پایان تابستان ویا بهار اقدام به تعویض پرهای خود می كند و جای نگرانی نیست. پرهای شکسته فقط در هنگام پرریزی تغییر می یابند. عمل پرریزی كبوتر توسط هورمون های تیروئیدی كنترل می شود.
از عوامل موثر بر پرریزی كبوتر میتوان به این موارد اشاره كرد:
کمبود مواد غذایی، کمبود آب، افزایش شدید و طولانی دمای محیط و همچنین بیماریها.میزان تابش نور طبیعی یا مصنوعی و مدت تابش آن تاثیر مستقیم بر پرریزی دارد.
اختلالات در رشد پرها: - در هنگام رشد پرها کوچک و سخت بوده و رگهای خونی فراوان دارند در نتیجه به آسانی می شکنند.علت این حالت کمبود مواد غذایی است.
- گاهی اوقات در پرها شکافهایی دیده می شود که باعث می گردد پر به آسانی بشکند. علت این عارضه آلودگی پرها به شپش و یا کنه میباشد و نیاز به درمان است.
- در پرهای کبوترهای سالم ماده ای چرب ترشح می شود که از خیس شدن پرها جلوگیری کرده و آنها را جهت پرواز نرم می کند. بیماری و عدم رعایت بهداشت ترشح این ماده را تحت تاثیر قرار می دهد و در نتیجه پرها آسیب می بینند و پرواز پرنده را با مشکل روبرو می كنند.
- سو تغذیه پرنده نیز باعث رشد و غیر طبیعی شدن پرها و یا تغییر غیرطبیعی رنگ آنها می گردد.

 بیماری پارامیکزو ویروسی کبوتر (پاراآنفولانزا) Paramyxo Virus Infection:
 عفونت پارامیکزو ویروسی ، عفونت حادی است که همراه با اسهال و نشانه های عصبی و پیچش گردن می باشد. عامل بیماری ویروس پارامیکزو است که حرارت بر آن تاثیر نموده و ضد عفونی های معمولی آنرا از بین می برد.راههای انتقال عفونت به دو روش مستقیم و غیر مستقیم است. روش انتقال مستقیم عفونت از تماس نزدیک با پرندگان وحشی در هنگام مسابقه (البته در کبوتران مسابقه مسافتی) منتقل می گردد. در روش غیر مستقیم عفونت از راه غذا و آب و لوازم آلوده و از طریق پرندگان حامل بیماری که از خود عوارضی نشان نمی دهند منتقل می گردد.
 
 علائم و نشانه های بیماری:
 اسهال سبز، بی اشتهایی، ژولیدگی پرها و سختی در پرواز، لرزش سر و گردن و در پی آن فلجی بالها و پاها دیده می شود. نسبت آلودگی بر حسب حدت ویروس بین ۲۰٪ تا ۸۰٪ بوده و نسبت مرگ و میر ممکن است به ۹۰٪ نیز برسد.
 آثار بیماری در کالبد گشایی مشخص کننده بیماری نیست.معمولا شاهد خونریزی جدار روده ها-پانکراس و پیش معده همراه با پر خونی ریه ها بزرگ شدن طحال خواهیم بود.
 در آزمایشگاه می توان ویروس را جدا کرده و بر روی جنین تخم مرغ ویا بافت سلولی کشت داد.همچنین می توان با آزمایش سرولوژی وجود پادتن های بیماری را تشخیص داد.
 این بیماری را باید از بیماری سالمونلوز و نیوکاسل جدا دانست. این کار را می توان در آزمایشگاه انجام داد. 
 منبع:پرنده گرگان